نشست اخیر شمقدری با اهالی صنوف در حالی برگزار شد که فقط برخی از رسانه ها به این نشست دعوت شده بودند و برای همین مشکلات مختلفی در زمینه اطلاع رسانی پیرامون این نشست به وجود آمد که از آن جمله می توان به اختلاف اظهار نظرهای رسانه ای پیرامون تشکیک در علنی یا غیر علنی بودن این نشست اشاره کرد.

خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ و هنر// یکی از نکات مهمی که در حاشیه نشست رییس سازمان سینمایی با اهالی صنوف دیده شد، دستچین کردن رسانه هایی خاص و دعوت از نمایندگان این رسانه ها توسط روابط عمومی معاونت سینمایی بود که از اتفاق اصلا جنبه عمومی نداشت و اگر چه این اتفاق اولین بار نیست که در یک مرکز فرهنگی دولتی می افتد، از این مرکز بعید و برای اهالی رسانه به دور از انتظار بود.

پس از تلاش نافرجام خبرنگار مهر برای تماس با مدیر روابط عمومی معاونت سینمایی برای اطلاع از این شرح بی نهایت! یکی از کارمندان روابط عمومی ابتدا عنوان کرد که رسانه ها دعوت نبوده اند و وقتی با ادله محکم خبرنگار ما مبنی بر نام رسانه های دعوت شده و اخبار منتشره مواجه شد اعتراف کرد که فقط از تعدادی محدود دعوت کرده اند که آن هم به دلیل کمبود صندلی بوده است.

اینجا بود که حقیر سراپا تقصیر، دو راهکار عملی به ذهنم رسید که اولی خرید صندلی و دومی اختصاص سالنی بزرگتر برای نشست هایی اینچنین بود. البته به دلیل ناکامی کامل در تماس با آقای شمقدری تصمیم بر آن شد که این پیشنهاد در قالب این یادداشت ارایه شود تا علاوه بر معاونت سینمایی مراکز دولتی دیگر نیز استفاده ببرند و انرژی برگزاری چند نشست و جلسه و اتاق فکر خود را برای فکربکر دیگری ذخیره کنند.     

دعوت از برخی رسانه های گلچین شده مسئله ای بود که از نهادهای خصوصی شروع شد و به نهادهای دولتی هم تسری پیدا کرد. نمونه آن در سینما برخی برنامه های خاص نمایش و نقد فیلم یا نشست های سیاستگذاری بعضی از صنوف خانه سینما مثل اتحادیه تهیه کنندگان در سال گذشته بود و اکنون معاونت سینمایی نیز در این فهرست سیاه قرار می گیرد.

اگر چه بخشی از ادامه پیدا کردن چنین حرکت های غیرحرفه ای و ناشیانه ای در روابط عمومی ها به دلیل همراهی تعدادی از خبرنگاران با این جریانات ناسالم خبری است اما اصل قضیه به اشتباه مدیران روابط عمومی ها باز می گردد که چنین انحصارطلبی هایی را رواج می دهند و جای رقابت های سالم رسانه ای، فضای ناسالمی آکنده از بی اعتمادی ایجاد می کنند که منجر به کاهش شدید بازخوردهای خبری و به ویژه ارتباطات دوسویه لازم در دنیای ارتباطات می شود.

نشست اخیر شمقدری با اهالی صنوف در حالی برگزار شد که فقط برخی از رسانه ها به این نشست دعوت شده بودند و برای همین مشکلات مختلفی در زمینه اطلاع رسانی پیرامون این نشست به وجود آمد که از آن جمله می توان به اختلاف اظهار نظرهای رسانه ای پیرامون تشکیک در علنی یا غیر علنی بودن این نشست اشاره کرد.

خبرگزاری مهر- گروه فرهنگ و هنر// یکی از نکات مهمی که در حاشیه نشست رییس سازمان سینمایی با اهالی صنوف دیده شد، دستچین کردن رسانه هایی خاص و دعوت از نمایندگان این رسانه ها توسط روابط عمومی معاونت سینمایی بود که از اتفاق اصلا جنبه عمومی نداشت و اگر چه این اتفاق اولین بار نیست که در یک مرکز فرهنگی دولتی می افتد، از این مرکز بعید و برای اهالی رسانه به دور از انتظار بود.

پس از تلاش نافرجام خبرنگار مهر برای تماس با مدیر روابط عمومی معاونت سینمایی برای اطلاع از این شرح بی نهایت! یکی از کارمندان روابط عمومی ابتدا عنوان کرد که رسانه ها دعوت نبوده اند و وقتی با ادله محکم خبرنگار ما مبنی بر نام رسانه های دعوت شده و اخبار منتشره مواجه شد اعتراف کرد که فقط از تعدادی محدود دعوت کرده اند که آن هم به دلیل کمبود صندلی بوده است.

اینجا بود که حقیر سراپا تقصیر، دو راهکار عملی به ذهنم رسید که اولی خرید صندلی و دومی اختصاص سالنی بزرگتر برای نشست هایی اینچنین بود. البته به دلیل ناکامی کامل در تماس با آقای شمقدری تصمیم بر آن شد که این پیشنهاد در قالب این یادداشت ارایه شود تا علاوه بر معاونت سینمایی مراکز دولتی دیگر نیز استفاده ببرند و انرژی برگزاری چند نشست و جلسه و اتاق فکر خود را برای فکربکر دیگری ذخیره کنند.     

دعوت از برخی رسانه های گلچین شده مسئله ای بود که از نهادهای خصوصی شروع شد و به نهادهای دولتی هم تسری پیدا کرد. نمونه آن در سینما برخی برنامه های خاص نمایش و نقد فیلم یا نشست های سیاستگذاری بعضی از صنوف خانه سینما مثل اتحادیه تهیه کنندگان در سال گذشته بود و اکنون معاونت سینمایی نیز در این فهرست سیاه قرار می گیرد.

اگر چه بخشی از ادامه پیدا کردن چنین حرکت های غیرحرفه ای و ناشیانه ای در روابط عمومی ها به دلیل همراهی تعدادی از خبرنگاران با این جریانات ناسالم خبری است اما اصل قضیه به اشتباه مدیران روابط عمومی ها باز می گردد که چنین انحصارطلبی هایی را رواج می دهند و جای رقابت های سالم رسانه ای، فضای ناسالمی آکنده از بی اعتمادی ایجاد می کنند که منجر به کاهش شدید بازخوردهای خبری و به ویژه ارتباطات دوسویه لازم در دنیای ارتباطات می شود